Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

inemaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Een geruste nachtgedachte
15 februari 2020 17:56

O, die oude zondag
18 november 2018 22:57

Herinnering aan een kersttekst...
18 oktober 2018 01:46

Voor wie het graag wil weten
18 oktober 2018 01:23

We halen elkaar toch in
31 augustus 2018 18:52




Fotoboeken


De Grebbeberg (26)
_
Vandaag is Ine 70 (12)
_

Zomeravondvreugde (11)
_
Wandelen in en langs de wolfskuil (13)
_

Experiment (11)
_
De zoektocht naar hard en zacht... (29)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Gribou---Greet om 00:36
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Gribou---Greet om 00:34
_
Gribou---Greet Online

Door blueslabel.nl_570K om 00:19
_
Nieuwe Weblog hoofdfoto geplaatst

Door blueslabel.nl_570K om 00:05
_
Nieuwe Weblog hoofdfoto geplaatst

Door blueslabel.nl_570K om 00:05
_
Nieuwe Weblog hoofdfoto geplaatst

Door blueslabel.nl_570K om 00:04
_
Nieuwe Weblog hoofdfoto geplaatst

Door hera om 23:56
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door hera om 23:52
_
Hera Online





_

Andere artikelen



O, die oude zondag


Vader en de broers en aangetrouwde familie

Op zondag lijkt alles nieuw. Tenminste, toen ik een kind was. Toen leek de zondag, op de mis in de kerk na, leeg. Ja, ik vulde hem wel met lezen en huiswerk maken, leegte loste zich wel op. Of met hockey, want dat deed ik ook nog. Paardrijden kwam later op de helft van het tweede decennium. Zomers ging ik zwemmen, maar dat was altijd een punt thuis: 'Wáár ga je zwemmen?' Niet elke plek was beschaafd genoeg ter opvoeding. Mijn moeder kon lastig zijn.


De broers vreeën en huwden. Hun meisjes en vrouwen kwamen bij ons thuis aan de ouderlijke tafel mee-eten. Zondagse traditie. Kon mijn moeder meteen hun manieren op kwaliteit checken. Dan kwam de middagmaaltijd, aanvang om 15.00 uur, dat was op stand. Niemand schepte voor zichzelf als eerste de soep op. Niemand haalde het in het hoofd om in de aardappels te prikken. Of een stuk vlees, kip o.i.d. om te draaien om het 'ns goed te bekijken. Of als eerste de schaal te pakken om aardappels of groente op te scheppen. Iedereen wachtte welopgevoed op het sein van aanvang van de maaltijd. Eerst bidden en van gasten werd minstens een gebogen hoofd verwacht. Het vlees werd gesneden en verdeeld, mijn vader eerst. Alles verliep doorgaans rustig en we hadden al vroeg geleerd dat voedsel moest worden gekauwd voor het werd doorgeslikt. Smakken, slurpen of snel eten werd afgestraft, zodanig dat er nooit gesmakt, geslurpt of snel gegeten werd bij ons aan tafel. Praten tijdens de maaltijd was taboe, al zeker gesprekken voeren, want dat kon mijn moeder niet volgen, ze moest alles kunnen overzien en men dient niet te praten aan tafel, maar men eet er samen met smaak. (Zit veel in.) Kortom, op een zomerse zondagmiddag geschiedde dit: een van mijn schoonzussen slaakte plotseling een gilletje. Ze schoof haar stoel achteruit en was zodanig ontzet dat iedereen stopte met eten. Wat er was, vroeg mijn moeder. 'Een rups in de spinazie', griezelde Berty. 'Bestáát niet', zei mijn moeder! 'Ja écht, ik eet het niet op', zei Berty, ze was bevend van slag. Best merkwaardig, want Berty en haar vijf zussen runden dan wel een gerenommeerd naaiatelier voor de chic in Vught, ze was wel een geboren boerendochter, opgegroeid in de boerderij met veel land, vee en gewas eromheen. Een slakje of rups moest toch geen bedreiging vormen voor haar. Mijn moeder was laaiend, voelde zich voor schut gezet, al was dat niet zo, want de voorschutteling was Berty zelf. Mijn moeder pakte Berty's bord en wipte het euvel eraf, maar het ding viel op grond. 'Het is een boontje', zei mijn moeder woest, 'gewoon een boontje, anders niks!' Toen kwam ik in actie, dit was mijn kans op de waarheid en ik stond voor rechtvaardigheid, toen al. Ik bukte om het boontje goed te kunnen zien en keek extra scherp of het ding als boontje klopte. Ik zei naar bevind: 'Als dit een boontje is, dan ben ik ook een boontje!' Omdat oom en tante uit Berlicum ook aan tafel waren aangeschoven, er zat een man of veertien aan, werd ik onmiddellijk naar de keuken gestuurd: 'Aan de afwas, jij, alles afwassen en alléén! Begin maar!' In de keuken zag ik een aanrecht volgestapeld met pannen en porselein en er zou nog meer bij komen en het was een warme zomer en ik was veertien en ik pakte mijn fiets en mijn badpak en smeerde hem. Regelrecht naar de zwemplek waar ik qua stand niet mocht komen, maar ik verzon later bij thuiskomst dat ik naar de IJzeren Man in Vught was geweest, de minst erge plek. Toen ik een paar uur later thuiskwam, kreeg ik de verwijtende blikken van de schoonzusjes die net de afwas klaar hadden. Hoe had ik zomaar weg durven gaan?! Ik zei dat het zondag was en heet en dat ik beter kon gaan zwemmen dan in mijn eentje af staan wassen. 'Wat een brutaal nest ben jij toch!' Maar eentje begreep me wel, dat was Berty van de rups, zij zei dat zij ook zou zijn gaan zwemmen als ze mij was geweest. O zo! Dit incident is nooit vergeten in de familie, maar ook niet door mij. Oom en tante hadden weer een mooie klucht meegemaakt. Ze stonden er niet van te kijken. Bij ons was altijd wel wat te beleven, of mijn moeder dat wilde of niet. Ik weet niet waarom ik deze nieuwe zondag hiermee open maar het verhaal is er nu. O ja, natuurlijk, omdat het zondag is! Goedemorgen allemaal.

IneMaartje alias Ine Verhoeven 18 november 2018





Geplaatst op 18 november 2018 22:57 en 547 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Jeanneke1  
23 nov 2018 19:45
Oef Ine dat is wel heel streng, maar mooi dat je verzet pleegde mooi. bij mij thuis na de mis s,morgens en de koffie 13.00 uur de warme maaltijd ik luste niet alles en werd regelmatig met mijn bordje in de schuur gezet opeten dus.....
Leuk om te lezen

gr.Jeanne