Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

We halen elkaar toch in
31 augustus 2018 18:52

Als vriendschap je heilig is
23 augustus 2018 19:38

Koffiedrinken uit een glas
13 maart 2018 17:45

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31




Fotoboeken


De zon, le soleil, die Sonne, the sun: (18)
_
Kunstwerken onderweg (14)
_

Vandaag is Ine 70 (12)
_
We hebben vandaag van de zon genoten (67)
_

Dorp aan de rivier (1) (15)
_
Brigit (15)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door NicolaasP om 17:14
_
NicolaasP Online

Door elvira om 17:14
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Hennie08 om 17:14
_
Profielgegevens aangepast

Door Hennie08 om 17:14
_
Nieuwe Profielfoto geplaatst

Door thephihe om 17:14
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door thephihe om 17:14
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door thephihe om 17:14
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd

Door thephihe om 17:14
_
Nieuwe Weblog fotoboek foto toegevoegd





_

Andere artikelen



Koffie met...


In onze koffiesoos is het goed toeven...

Een wensbede voor jou:

Wees elkaars hoeders,
zusterkes en broeders,
wees elkaars gids
en leid elkaar voort

langs paden van vreugde
en wil elkaar troosten
als je soms iets van
'n narigheid hoort

Houd van elkaar in
evangelisch vertrouwen
laat niets je verwarren,
heb lief ongestoord

Moge je dagen
je gunstig gezind zijn
opdat heel het leven
je innig bekoort

Dit is mijn wens
op de vijftiende juli
in tweeduizendvijftien
Wie heeft 'm gehoord?

Met liefs van jullie IneMaartje



Tja, het is mijn nachtelijke droom geweest die me tot deze woorden bracht. Ik droomde dat ik in een bus zat, een kleine formaat, en dat die bus door mijzelf werd bestuurd. Maar het was erg donker en ik reed de bus naar Zuid-Limburg tussen de waterplassen door, zoals die zijn bij Vinkeveen en Loosdrecht. Het was een hele toer en ik moest een groepje mensen ophalen, tot mijn verbazing waren zij allemaal vrienden van vroeger, zoals ook mijn eerste uitgever en de schrijfster met wie hij samenwoonde, Catharina Visser, die onlangs was overleden in het echt. En toen gebeurde het. Onze soosgenoten kwamen de bus ingestapt, dat gaf extra vreugde, en we zouden via Maastricht naar Vlaanderen rijden om Moontje mee te nemen op onze tocht. In Maastricht zochten we naar mijn oudste broer, die in het echt al dood is gegaan, en bij navraag aan iemand op de stoep hoorden we dat hij in Lanaken was en dat we daar moesten zijn als we hem wilden begroeten, dus wij gingen erheen. In Lanaken was hij ook niet, daar hoorden we dat hij terug was in het huis in Maastricht, want hij was nog maar alleen, zei men. Weer naar Maastricht terug, dus. Hij was opgetogen toen hij ons zag en vroeg of we bleven eten. Geen tijd, zeiden we, we moeten naar Vlaanderen. Ik weet de weg, zei hij, maar we wilden hem niet meenemen omdat hij altijd alles beter weet, ook in de droom. Het was pikkedonker en ik voelde me niet gelukkig als de chauffeuse van de bus, met al die verantwoordelijkheid voor de mensen die meereden. We reden naar Werchter maar konden de plaats alsmaar niet vinden. We gingen toch maar naar mijn broer terug en hij stapte heel graag in om ons te brengen, maar hij had gedronken, dus dat was geen goed plan. Ik nam zelf weer plaats achter het stuur en manoeuvreerde de bus met ons allen, bijna met ons allen dan, over de dijken tussen de grote waterplassen door en af en toe moest ik keren op een weg waar niet te keren viel, veel te smal, dus ik keerde desondanks de bus toch om met gevaar voor eigen leven en dat van de passagiers, zeg maar. Toch bleef iedereen rustig zitten en we naderden Werchter, maar we konden ons Moontje niet vinden, want daar is het een droom voor, hè? Mijn broer nam het stuur over en reed een paar huizen door, nam met gemak de trappen met de bus en ons erin en reed ons veilig en wel naar het centrum, waar we dus niet wisten waar we Moontje moesten zoeken, want in het centrum woont ons Moontje niet. Het was een barre tocht, al bleef mijn broer vrolijk en zeker van zijn zaak: hij reed trefzeker en wist de weg. Af en toe stopte hij de bus en dan gingen we eruit om een luchtje te scheppen, totdat we ergens bij een ambiance aankwamen waar hij de uitbaatster goed van kende en hij regelde voor ons allemaal een maaltijd, want we hadden trek gekregen en grote dorst. We verlangden allemaal erg naar Moontje, maar we vonden haar niet, ook niet na het eten, toen we voldaan verder waren gaan zoeken. De gasten in de ambiance wuifden ons na en wensten ons geluk met de zoektocht. We reden weer door een huis met veel hoge trappen, trap op, trap af, de bus was soepel in gebruik, en we kwamen weer op een snelweg uit, gelukkig wel, want ik wilde nu wel naar huis, want Moontje vonden we niet en we zaten intussen in een heel rommelige bus met overal rotzooi, dus er moest node gekuist worden. Toen brak mijn bril. Da's erger, wat nou? Mijn broer kon niet meer rijden, die had te veel slok op ondertussen en verder was er niemand die rijden kon. Niemand? Jawel hoor. Een heel klein kapiteintje met een heel klein klakske op kwam de bus ingekropen door het zijraampje dat openstond en ineens zat daar onze nieuwe chauffeur achter het stuur, vrolijk en wel ons begroetend als een echte reisleider. Het was niemand minder dan onze eigen mascotte, kapitein Klakske alias Moontje. Ik geloofde mijn ogen niet en iedereen was heel erg blij en we zongen allemaal 'lang zal Moontje leven', want dat willen we heel graag, we kunnen haar niet missen, we zijn blij dat ze onze mascotte is, wat zeg ik, mascotte? Ze is onze engel in het echt, ons Moontje uit Vlaanderen. En zie nou toch eens aan, we hebben haar gevonden juist toen we de moed op zouden geven. Ik denk dat mijn droom me op tijd verteld heeft dat we dat nooit moeten doen. Luctor et emergo...

Is getekend: IM 15 juli 2015

P.S. Wie dit leest en het leuk zou vinden zich aan te sluiten bij Sociëteit 'De koffieschenkerij' is welkom voor een proefbezoekje en kan zich aldaar gerust aanmelden. IM







Geplaatst op 15 juli 2015 09:14 en 2060 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Moontje  
15 jul 2015 10:38

wat een heerlijke droom is dit men lief moederke , en waar is kaptein klakske haha ik vind dit echt zeer prachtig geweldig zelfs net een film chapeau kussss oe keindeke

Eenzamefietser75  
15 jul 2015 10:49
Een mooi gedicht.
Ik worstel en kom boven: laten we ons er aan vasthouden.
_





_
Ofsen  
15 jul 2015 13:40
Een hele aparte droom. leuk geschreven. Moontje uit Vlaanderen, een vrouw, niet deze dus, was hier enkele jaren op 50 plus. ik geloof dat ze ziek werd en opeens was haar profiel weg. ik heb je gedicht gehoord. dat de wereld aub maar heel snel mag verbeteren en tussen de mensen ook.

Boddevin  
16 jul 2015 12:43
Een boeiende droom. Knap opgeschreven!
_





_
Sibilla68  
25 jul 2015 20:58
Een interessante droom Ine. Knap dat je hem hebt onthouden. Misschien juist wel omdat hij met Moontje had te maken, onze eigen mascotte. Ik zie het zó voor me, hoe we daar rondrijden, op zoek naar Moon. Die we nooit meer willen missen. :grin: