Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Koffiedrinken uit een glas
13 maart 2018 17:45

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31

Het is maar wat je bezighoudt
25 oktober 2016 16:47

Waarom ik zo mopper?
26 september 2016 10:39




Fotoboeken


De akelei op sacramentsdag 2013 (19)
_
Cindy eet de brokjes op (14)
_

De laatste loodjes tussen bloeien en sterven (48)
_
Fijn bezoek maar ik voelde me niet zo lekker (9)
_

Na de viering van kerstmis 2012 (17)
_
Rit over de dijk... (13)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Rosalina42 om 13:26
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Harrie53 om 13:25
_
Harrie53 Online

Door Gribou---Greet om 13:25
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 13:24
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Rosalina42 om 13:23
_
Rosalina42 Online

Door redone om 13:23
_
Redone Online

Door JanRutgers om 13:22
_
JanRutgers Online

Door michael om 13:22
_
Michael Online





_

Andere artikelen



Een raam van gelig glas-in-lood

We waren 's morgens naar Den Bosch getrokken. De trip behoefde geen vooroverleg, we waren allebei toe aan een bezoekje aan de Brabantse hoofdstad. Wat zeg ik? Aan mijn geboortestad! En daarmee ligt de reden van de reis gevoelsmatig iets nauwer. We gingen monter op weg.


We hadden al veel te lang geen stap meer op Bossche bodem gezet, we waren het roerend eens. Ja kijk, de chocoladebollen van de warme bakker in Ravenstein zijn van dezelfde makelij als die van bakker De Groot in 's-Hertogenbosch, gewoon omdat de Ravensteinse bakker 20 jaar in de Bossche bakkerij heeft gewerkt en het recept kan dromen en de precieze ingrediënten derhalve in zijn chocoladebollen stopt. Om apert voor de bollen naar Den Bosch te gaan, is onzin. Dat deden we dan ook niet. We gingen voor Den Bosch.

Het was een bijzondere gewaarwording onder de grond van de binnenstad te verdwijnen met de auto. Boven ons torende de Arena met zijn modewinkels, met AH en met nog een onvolprezen lange riedel bekende winkelketens, maar we wisten er ook een heerlijke La Place. We parkeerden de KIA, namen de lift naar boven, gleden natuurlijk eerst omlaag naar -3 en kwamen tegelijk met twee Bossche moederkes met kinderwagentjes op de begane grond -1 aan. Het voelde goed.

Bij La Place moest mijn metgezel eerst 'Place-n'. Ik stond met Cindy in het restaurant en koekeloerde in de rondte naar het verrukkelijke voedsel van hoogwaardige kwaliteit. Het mag best gezegd zijn. Omdat ik wat hanneste met Cindy tussen het drukke publiek nam ik onhandig een dienblad en schoof snel twee saucijzenbroodjes op een bord, puf, het was etenstijd, ik liep meteen door naar de kassa. Maar ja, we hadden ook dorst, hè? Dan maar twee keer lopen, dacht ik, als Frans terug is van het sanitairbezoek. 'Wilt u koffie?" vroeg de bediende. 'Liever fruitdrank," zei ik, "maar ik sta erg onhandig met mijn hondje en het dienblad, ik kan het niet verwezenlijken." "Ik pak het voor u, wat wilt u?" Ik opteerde voor twee glazen sinaasappelsap met geprakte banaan. 'Ik loop met u mee," zei de aardige jongeman. Ik werd er verlegen van, dat word ik altijd als het personeel van de zaak waar ik ben vriendelijk en behulpzaam is.

We hadden een heerlijk halfuur met ons drietjes. Cindy gromde, maar ze gromt altijd als er eten in de buurt is, en we hebben ermee leren omgaan, dat scheelt. Voldaan stapten we La Place uit, vol nostalgische vreugde, want het was lang geleden dat we hier waren geweest en we vonden het nog steeds leuk. Ik nam Cindy op en we rolden met de roltrap omhoog, om verder de stad in te gaan. We gingen de Arena uit, staken over richting het voormalige ziekenhuis en herkenden alles uit de tijd van vroeger, toen we daar in de kapel vaak voorgingen. We liepen om en kwamen in de zijstraat waar de achteringang is van Hotel Central. We wilden er koffie drinken en een chocoladebol verorberen bij het grote raam, aan de kant van de Markt. No way. De Bossche gastvrijheid van het Golden Tulip Hotel Central laat geen hondjes binnen. We liepen terug - Cindy snuffelde vrolijk rond - en gingen door een heel smal steegje: 'Strutjesvolluk, dè waont hier,' zei ik. Twee aardige jongelui die een babywinkel beheerden, stonden met een lading babygoed en versperden de doorgang. 'Moet ik opzij?' vroeg de een, en de ander wilde de kar al verplaatsen. 'Nee, het lukt best," zei ik lichtelijk trots, want ik kon warempel zonder wringen door de smalle opening verder lopen. 'Goede zaken!" riep Frans vrolijk, "wij kopen maar niets, hè?" "Zal niet passen!" kaatste het terug. "Te lang geleden, nee, dat past ons allang niet meer," riep ik, achteromkijkend. We hadden gevieren pret. Cindy snuffelde zwijgend voort.

De kleine winst op de Markt is er nog! We bekeken de twee etalagetjes met veel frutsels en souvenirs, maar meer nog met heiligenbeelden, kerststallen, engeltjes, sleutelhangers, lepeltjes en rozenkransen. Wat had ik hier vaak als klein kind al staan kijken... We liepen door de Kerkstraat, waar Lucardi opheffingsuitverkoop hield. Ik had er ooit mijn favoriete gouden oorbelletjes met de pareltjes gekocht. We stapten verder, langs de boekenzaak van ooit en langs van alles en nog wat, we sloegen rechtsaf de Krullartstraat in en zegen neer op houten stoelen in 't Bosschenaartje. Het was niet de bedoeling geweest er binnen te gaan, maar plotseling moest een stop worden ingelast.

Er was niets veranderd aan het interieur, zag ik. Een blind paard zou er, nog steeds, geen schade doen. De kroeg zal er altijd wel blijven uitzien zoals hij eruit ziet: donkerbruin, een toog, wat tafels en stoelen, een houten bank en een stamtafel, een schuifdeurtje om binnen en buiten te komen en een raam van gelig glas-in-lood. Ik had ooit wat gedichten over deze oer Bossche ambiance geschreven, alweer 'n lange tijd terug.

Er zat wat Bosch' volk aan de stamtafel en aan de bar. Ongegeneerd nieuwsgierig naar wie wij dan wel niet waren, kregen ze toch geen vat op ons. Ze kraamden allerlei onzin uit en vroegen ons op de man af waar we woonden. Ik zei: "Ik schaam me erg, ik ben een Bossche van geboorte maar ik woon hier niet meer." "Waar dan wel?" Enfin, ze dronken met zijn allen nogal door en beslist geen alcoholvrije sapjes, dat was duidelijk, maar de gezelligheid bleef overeind en de ouderwetse, volkse inslag bracht ons veel plezier aan geklets en gezwets op puur Bossche wijze.

Het was gewoonweg volkstoneel wat we ervoeren in die donkerbruine, Bossche kroeg. Het gezelschap viste naar onze leeftijd en dat werd een lang moment van heel hard lachen. Een langharige, blonde dame in een beige krulletjesmantel liep op hoge hakken naar de schuifdeur: "Dicht dat ding, 't is te koud!" "Poef, poef, poef!" riep de grootste lolbroek en maakte een schietbeweging in haar richting. "'t Is een schaap! Bèh." Ze trok zich er niks van aan en schoof warmpjes bij 'n man in de hoek op schoot. Twee schriele, vriendelijke mannetjes aan de bar babbelden onafgebroken tegen ons, maar ik verstond er geen woord van, want daar ben ik in 'n groter gezelschap net iets te doof voor.

De kroeg liep vol. Het publiek was, zoals altijd, gemêleerd. Een important ogende kerel kwam zwijgend binnen, nam de krant en las hem, zo te zien; hij dronk er koffie bij en ging, nog steeds zwijgend, weer weg. In een hoekje aan de bar zaten twee mannen met warme mutsen op zichtbaar geamuseerd te kijken naar wat er gebeurde. De barvrouw kreeg op haar kop toen ze niet snel genoeg reageerde. "Ik heb nog meer te doen!" riep ze boos. "Nog meer te doen? Ik wil bestellen!" riep de grootste praatjesmaker. Het viel me op dat zowat elk woord dat daar in het café gezegd werd, uitgemeten werd en de grootste onzin opriep. "Witte gij dè nie?" "Ik kan nie alles weten!" "Nee, dè klopt wel, want weten dè's veur intelligente mensen!" Ze waren goed gemutst. Gelukkig wel.

Toen begon het circus. Cindy was op haar achterste kontje op de stoel naast me gaan zitten. Rechtop, met haar voorpootjes opgetrokken, zat ze daar en zo blééf ze zitten. Ze zat te hengelen naar koffie, begreep ik. Het gezelschap wist niet wat het zag: "Moete kijke!" Een kerel nam zijn gsm en maakte foto's van haar. "Dè hè'k nog nooit gezien!" Er was hilariteit te over in die Bossche kroeg en ja, ik had er plezier in en Frans ook. Omdat Cindy nog steeds geen response van mij kreeg, begon ze erbij te blaffen. Daar zat ze, de dame: naast me op de stoel, de pootjes opgeheven, voerde ze ongemerkt een act op tot vertier in de kroeg.

We gingen weer verder, want, hoe gezellig het ook was, we konden niet de hele middag daar blijven zitten en het gevis ging ook alsmaar door: wie we dan wel niet waren? Omdat er alleen maar onzin werd verteld, vertelde ik ook alleen maar onzin, en omdat ze steeds mijn naam wilden weten, zei ik uiteindelijk: "Ik heet Jansen." "Van de Mèrt naost Central? Van de herenkleding?" Frans zei: "Nee, Janssens, met drie s'en." Ik schudde preventief mijn hoofd. "Nee hoor!" Hoewel er alleen maar lieve vrede in de kroeg hing, wilde ik nu toch liever weg. Het entertainment had lang genoeg geduurd en mijn naam wilde ik niet prijsgeven, je weet maar nooit.

We trokken onze jas aan, groetten de hele garde en wensten allen het beste toe. Behangen met complimenten verlieten we Het Bosschenaartje, waar we zelfs een rondje koffie hadden gekregen van een lachbek die ons wel zag zitten. En Cindy verorberde nog snel een stukje worst dat de barvrouw haar via mij had aangereikt. Als zo'n ongepland kroegbezoekje niet noopt tot herhaling? Hoewel. Houdoe wor!

© Ine Verhoeven 2 januari 2014












Geplaatst op 02 januari 2014 23:43 en 1985 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
AnneliesGld  
03 jan 2014 09:07
heel herkenbaar
wij gaan dan ook vaak de st jan in
en naar het museum
en wat drinken bij de parade
mijn man is geen oud Bosschenaar
ik dan uit Rosmalen maar naar school in den bosch

Hehety  
03 jan 2014 10:30
Een leuk verslag en het is altijd leuk als er zo nostalgie naar boven borrelt. Om de zoveel tijd wilt een mens toch terug naar de roots en zo hoort het ook.
_





_
IneMaartje  
03 jan 2014 11:32
En, Hehety, wat dacht je van het onverwachte bezoek aan de kroeg? Oei.
Ken je 't Bosschenaartje ook, Annelies?

Hehety  
03 jan 2014 11:57
Moet kunnen, Ine. Dat hoort er ook bij :grin:
_





_
Minhamientje.1  
03 jan 2014 12:42
Wat heerlijk om te lezen. Ik voel ook herkenning zo vergaat het mij ook als ik in mijn geboorteplaats verblijf, ik maak steevast een wandeling langs alle vertrouwde plekjes uit mijn jeugd en dat is zo fijn! Te meer omdat Middelburg zo'n mooie stad is! Ik heb erg genoten van het verslag uit de kroeg, mooi en vol humor geschreven Ine, het was alsof ik erbij was! Gezellig hoor zo'n bezoekje aan een bruin café, ik heb genoten! :grin: Dank en fijne dag nog!

Sibilla68  
03 jan 2014 12:55
Heerlijk, dit verhaal Ine! Ik heb er echt van genoten. Die Cindy, wat een hondenactrice, geweldig.
_





_
IneMaartje  
03 jan 2014 12:59
Ina. Het toeval wil dat ik al van jongs af aan naar Middelburg reisde met de trein, dan nam ik mijn fiets mee en fietste dan naar Koudekerke waar mijn ouders verplicht logeerden omdat mijn vader ernstig ziek geworden was en daar om te genezen verbleef. Dokter Sloos heeft hem toen begeleid. Ik fietste ook naar Vlissingen, allemaal dichtbij toen. Mijn vaders omaatje Anna de Bruijn kwam uit Goes. Leuk hoor.

IneMaartje  
03 jan 2014 13:01
Ja Sybil, je had het moeten zien, hahaha! Dat was iets anders dan de Sint-Jan bezoeken! Weet je nog, die heibel bij de kerststal? Misschien zet ik dat verhaal hier ook nog eens neer. Wat denk je?
_





_
Boddevin  
03 jan 2014 13:09
Een prachtige beschrijving van een klein dagje Den Bosch. Een waarlijk heerlijk artikel. Wat een moed om dat zo weer te geven. Ik ga heel graag de volgende keer weer met je mee. Het was een dag niet van kleine, maar van grote winst.

Gast  03 jan 2014 14:15
Ine wat een kostelijk beschreven uitje naar den bosch ja la place vind ik ook heerlijk om ff te lunchen helaas niet in onze stad aanwezig maar als we 1 keer per jaar onze fietsvakantie gaan in Bergen gaan we zeker in Alkmaar naar la place
Anneke 123
_





_
Panchita  
03 jan 2014 15:00
Wat een gezellig verhaal. Lijkt een streekroman, alleen het boek was te snel uit. Jullie hebben een mooie dag gehad. Hartelijke groeten Bep.


Groningsaapje  
03 jan 2014 19:49
Je sinaasappel met geprakte banaan wierp mij even terug in de tijd.
Ik maakte het vroeger vaak voor mijn (Baby) zoon die was er dol op.
Hij is nu 36 en lust het nog steeds graag.haha zo zie je maar wat een verhaal los kan maken.
_





_
IneMaartje  
03 jan 2014 21:54
Libelle, daar kwamen we natuurlijk niet aan toe met al die tijd- en energieverslindende poppenkast in de kroeg. We waren blij dat we aan dit onverwachte cabaret in het Bossche etablissement gehoor konden geven. In de zomer is het iets anders, hè, al ga ik de Dieze niet op, die is tegenwoordig netjes bijgehouden maar vroeger was het een ander verhaal. Ik houd niet van De Dieze. En de Sint-Jan? Die kan ik dromen en daar komt nog een (bestaand) verhaal van mijn hand over, binnenkort. :grin:

IneMaartje  
03 jan 2014 22:03
Annelies, Hehety, Minhamientje, Sibilla, Boddevin, Anneke, Panchita, Libelle en GRaapje: dank allemaal voor jullie leuke reacties. Ben blij dat jullie ook hebben genoten van onze wederwaardigheden in Den Bosch.
_





_
Ofsen  
04 jan 2014 12:48
ik ken den Bosch helemaal niet. ik kwam er wel vaak toen mijn moeder nog in den Bosch woonde. maar tja, ik kwam dan bij haar thuis en niet in de stad. heb wel veel over de stad gelezen en heb er nog familie wonen. ja het is altijd fijn om weer eens in je geboortestad te komen. ik ben niet geboren in Nijmegen maar altijd weer blij als ik er even ben. leuk artikel.

IneMaartje  
04 jan 2014 18:01
Verrassend dat je moeder er woonde, Ofsen. Dank voor je reactie en als je in Nijmegen komt, heb jij weer je mooie herinneringen. Het is hier goed wonen, dat ondervind ik elke dag.
_





_
Sibilla68  
06 jan 2014 16:52
Whahha, ja dat moet je zéker doen. Dat is nog steeds een geweldig verhaal. Wat een toestand was dat.

Gast  08 jan 2018 20:03
Een heerlijk verhaal. Ik beleeef het gebeuren opnieuw met veel genoegen. Goed beschreen met veeleuke details. Groetjes vanmetgezel FB
_





_
IneMaartje  
08 jan 2018 23:23
Ach wat lief van je, FB!