Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31

Het is maar wat je bezighoudt
25 oktober 2016 16:47

Waarom ik zo mopper?
26 september 2016 10:39

Mosseltjes
13 augustus 2016 17:01




Fotoboeken


We hadden nog geen koffie op (6)
_
Experiment (11)
_

Zo'n middag mag ik niet vergeten (8)
_
Prille lente in de kou (11)
_

Wat een bof op Nieuwjaarsdag 2014 (94)
_
Een snoezig hondje, of niet dan? (26)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Jarie om 20:50
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door elly01 om 20:48
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Arda om 20:48
_
Arda Online

Door redone om 20:47
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jannie1944 om 20:47
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Jarie om 20:44
_
Jarie Online

Door riekie57 om 20:43
_
Riekie57 Online

Door Marc om 20:43
_
Nieuwe Weblog reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Hoe kom ik terug op mijn voeten?



Zo'n geleidelijke dag was het vandaag. Vroeg opgestaan kon ik ook vroeg met Cindy uit wandelen in het kleine bos achter het flatgebouw. Ze keek me aan toen we het met dauw doordrenkte grasveld opstapten: zouden we het wel doen, onze voetjes worden nat? Maar we deden het en de tocht was knus en gezellig. Wat een aparte diertjes zijn die Jack Russeltjes toch. Waar Cindy eens een kat had opgespoord, blijft ze alert, alsof alle katten er zouden wonen, juist op die ene plek van toen met die ene kat van toen. Ze komt in het bos neus tekort, zo intensief ruikt ze en snuift ze het bos door; er zit dan ook van alles aan beest, maar gelukkig zíén we niet van alles aan beest. Dat zou eng zijn, dunkt me.


Van Boddevin kreeg ik vanmiddag bij de lunch een encyclopedie over honden. Voor twee euro op de kop getikt, zei hij erbij en we lachten. Hoeveel kostbare boeken heeft hij wel niet weggegeven aan derden omdat hij ruimte tekortkwam en nu koopt hij toch weer boeken omdat ze zo goedkoop te kijk liggen in de boekwinkel van het winkelcentrum. Maar hij vond dit boek en gaf het mij. Dat is een liefdesdaad, onverkort. Er valt weer heel wat te lezen en veel te weten met dit exemplaar. We maken elkaar wel wijzer. Dat gaat zo al twintig jaar.

Vanmiddag waarschuwde ik Boddevin dat er veel grote gaten in de grasmat zitten waar je zomaar in kunt vallen zonder dat je het gat ziet, want deze zijn begroeid met gras en dat kan fnuikend zijn voor de wandelaar. Nu hadden we een rood balletje meegenomen voor Cindy. Boddevin stuiterde het balletje en ze ving het feilloos op in haar smalle bekje, hoe bestaat het. Het was een leuk spelletje, ook voor ons. Toen Cindy de bal liet liggen en het welletjes vond, liep ik snel naar haar toe om de bal op te pakken en ondanks mijn groot aantal waarschuwingen aan Boddevin viel ik pats boem in zo'n groen verholen gat, plat op mijn gezicht en met mijn volle lijf tegen de vlakte gedrukt; mijn neus deed zeer, arme ik, dat heb ik weer.

Blijf maar even liggen, zei Boddevin geschokt. Dat was ik wel van plan. De smak was ongezellig hard geweest en gelukkig voelde behalve mijn neus de rest normaal aan. Toen stond ik op. D.w.z. dat ik stukje bij beetje overeind kwam, halverwege bleef hangen in een onmachtige houding: hoe kom ik terug op mijn voeten? Met de hulp van Boddevin, die gelijktijdig het hondje moest bedwingen, stond ik eindelijk overeind; wat een krakkemikkig spektakel! Mijn jeugd is over, dat staat!

Mijn witte broek was groen en verder had ik niets anders opgelopen dan schrik en waarschuwing: behoed de ander maar ook jezelf. Mijn bril was nog heel, mijn neus ook. En dan volgde heel retorisch: Hoe komen die gaten in de grond van een grasveld? Dat is het werk van de grote honden die hier worden uitgelaten en als het ware door hun bazen geloungeerd. Ik kwam er gelukkig goed vanaf.

Na de middagdut zaten we op het balkon. Een buurvrouw op leeftijd was omzichtig een bebossing midden op het grasveld bij de flat aan het snoeien met ijzeren kracht, wat een conditie heeft ze nog! Ik keek mijn ogen uit en ook Boddevin was verbaasd over de daadkracht die ze toonde. Hoe oud is zij? We weten het niet maar het begin van de 60 is ze al een tijdje voorbij.

Toen bracht ik hem naar huis en we stopten met de kiakoets op de Oude Graafseweg waar we nog even een rondje wandelden door het Augustijner bosje: wat een dubieuze naam! In de zon was het heet, te heet, maar de schaduw van het bos gaf de luwte die we vereerden op dat moment. Ondanks het oponthoud met de smak middels het groene gat in het grasveld verliep deze dag uitermate zegenrijk. Ik heet dan ook oprecht een gelukkig mens.

© I.V. 24 juli 2012






Geplaatst op 24 juli 2016 10:37 en 1273 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Jeanneke1  
29 jul 2016 20:09
Nou Ine je hebt nog geluk gehad,niet meer doen hé spurten kennen wij niet meer, en als we vallen probeer dan maar eens zoals jij schrijft op je voeten te komen,ben laatst ook een keer onderuit gegaan alleen thuis, het is me gelukt maar vraag niet hoe, blij dat niemand het zag.....gr.Jeanne

IneMaartje  
29 jul 2016 20:40
Ja, dat begrijp ik helemaal, Jeanneke, dat wil je aan niemand tonen Erg is dat, hoor. Ik wist vroeger niet dat dat bestond: op je oude dag niet meer overeind kunnen komen. Fijn dat je reageerde. Het incident was in 2012. Alweer vier jaar geleden...
_





_
Moontje  
30 jul 2016 08:45
Oooo men lief moeke en vake wat een verhaal lees ik zeg ,, ik schrok even toen je gevallen was ocharme hoe snel kan het toch gebeuren e , en men vake zal zo in paniek geweest zijn want tuurlijk kon vake jou niet op tillen ,, het is zo vlug gebeurt en dan zo gevaarlijk die putten op het grasveld ,, gelukkig had je verder niks als alleen jou nuske ,, maar waarschijnlijk ook wat blauwe plekken achteraf ,, ik zie dat dit dateert van 2012 daar heb je oe keind nooit iets van gezegd gelukkig is dit allemaal goed afgelopen ,, en ja je zegt het goed die vrouw die je zag op leeftijd die aan het snoeien was ,, nu denk ik ook zo men lief moeke als ik marcella zie rondlopen en doet ff pijn e geef toe ,, ik geef jou een ochtenkuske op oe nuske liefs oe keind en ochtend knuffel op men vake zen bolleke xxxx

IneMaartje  
30 jul 2016 09:08
Wat een lieve reactie, Moontje. Je kunt de artikelen van voorheen allemaal teruglezen als je wilt. Kijk maar eens rond, Moontje lief. Dank voor je lieve woorden. Ja, Marecella zou ook nog zoveel kunnen doen, denk ik. xxx
Heb je dit interview als eens gelzen, op de foto?
_





_
Moontje  
30 jul 2016 09:35
Awel men lief moeke ik heb dat artikel tussen de schuifdeuren gisteren nog gezien heel in het begin maar ik kon het niet lezen misschien als ik het op sla dan kan ik het vergroten graag gedaan hoor maar voortaan zeg je het oele keind e wat er gebeurd xxxx op oe skattig nuske vandaar dat ik dat zo noem altijd zekerst e men lief moeke toch love you too

IneMaartje  
30 jul 2016 09:42
Dat zal zeker zijn keind, maar ik vergeet veel, gelukkig heb ik heel veel eerder opgeschreven, dat is wel fijn voor de herinnering, hè. xxx
_





_
Moontje  
30 jul 2016 09:44
Zeker weten me lief moeke xxxx