Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Koffiedrinken uit een glas
13 maart 2018 17:45

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31

Het is maar wat je bezighoudt
25 oktober 2016 16:47

Waarom ik zo mopper?
26 september 2016 10:39




Fotoboeken


Prille lente in de kou (11)
_
In de regen van de zaterdagmorgen (12)
_

Maastricht 28 oktober 1950 (6)
_
In Zweden op verjaarsbezoek 21-15 mei 2011 (159)
_

Bidrit ter ere van de heilige P. (41)
_
Cindy op het balkon voor het slapen gaan (37)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Karin1963 om 13:51
_
Nieuw prikbordbericht geplaatst

Door annemie61 om 13:50
_
Nieuw prikbordbericht geplaatst

Door Bette om 13:50
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door annemie61 om 13:47
_
Annemie61 Online

Door Bette om 13:47
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Anna J om 13:47
_
Nieuw Forum onderwerp gestart

Door Karin1963 om 13:46
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Bette om 13:45
_
Nieuwe Reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Dagboek 1 juni t/m 14 juni 2005 (deeltje 1)



Het was zomer, nu 10 jaar geleden. Er waren gouden momenten en gelukkig had ik ze opgetekend. Dank aan allen die, al lezende, aan me voorbijkomen. (I.V. 21 juni 2015)


Donderdag 9 juni:

Het is een heerlijke, opmerkelijk lange dag geweest in Kevelaer. Het plaatsje is me een echt genadeoord. Het goede ervan ligt niet expliciet aan het gebed, of aan het diepvrome aspect. Het goede ervan biedt vooral het heiligende geheel van het centrumpje, zo vriendelijk ogend en rustiek. De ruisende bomen op het bidplein en de koele bries van de juniwind, ze waren een geschenk vol van mildheid en dat werkte zalvend in op mijn ziel. Zoals ook de aanblik van de eenzame vrouw, zij was naast me neergestreken op het bankje onder de bomen. En van de wandelaar met de rollator. En van de mooie dame in blauw satijn gekleed, ik kon mijn ogen niet van haar afhouden, zo mooi als ze was.

De bonte Mariakerk en de Mariakapel heb ik slechts even betreden; ik kon er niet echt bidden, het was meer kijken en zien. Het is ook hier zoals Ricky het me vandaag schreef over de website met de te vele bewegende plaatjes: dat drukke, dat bonte leidt af van de echte, de diepe bedoeling. Dit commentaar is me dierbaar, want zo bouwen we samen aan schoonheid om ons en in ons en met ons. Elkaar opbouwen doe je met goede, educatieve kritiek. Zo komen we samen, in beminnelijke alertheid naar elkaar toe, tot het koninkrijk van God. Dat denk ik tenminste.

De vogels waren alweer vroeg op en druk bezig op mijn kleine balkon. Alles is stralend, en de oranje begoniaatjes uit Kevelaer zijn mijn bloeiende herinnering aan een verrukkelijke dag. Ja, God laat mijn late dagen glimlachen. Laus Deo!

Vrijdag 10 juni:

Het is nog steeds rommelig buiten, de nieuwbouw in de wijk is nog niet klaar, maar de doorgangsweg wel, zij het dat vanaf de Graafseweg nog geen toegang tot de Wolfskuilseweg plaatsvindt. Maar de mobiele flatbewoners kunnen weer overal heen zonder om te moeten rijden, een ganse verbetering. Zo reed ik vandaag ongecompliceerd regelrecht naar het vrijdagmarktje in Grave. In ‘De Gouden Leeuw’ op de Markt waren de dienstertjes opvallend luidruchtig, en er werd lawaaiig gerommeld met de vaat. Maar de soep was warm en goed, en de tosti ook. Ik kocht voor de balkonvogeltjes fruitbolletjes en snoepnootjes bij Pet’s en stuurde zomerkaarten met een schip erop, genaamd De Vrolijke Pelikaan, naar Rosemarie, Sybil en Ria. Ja, sommige mensen gaan nu eenmaal overal mee naar toe… Je draagt ze als het ware met je mee.

Nu ik de zomervakantie heb gestart, maak ik leuke plannen voor de volgende week, dan is ook het grote Gerardusfeest in Wittem. Ik zal er, Deo volente, aanwezig zijn. Ik heb veel goede herinneringen aan de redemptoristen. Zoals op 12 december 2004, toen het nieuwe Gerardusboek van Frans Boddeke werd gepresenteerd in de bibliotheekzaal van het klooster. Het gebeurde in het bijzijn van bisschop Frans Wiertz. De hele happening was redemptoristisch goed geslaagd. De kinderen werden vertroeteld met versnaperingen en een zoektocht in de bibliotheek en ook de gasten wisten zich daadwerkelijk welkom. Ja, de redemptoristen weten van feestvieren en hoe ze hun gasten moeten verwennen. Enfin.

Het is een goede ochtend geweest. Onze Lieve Heer is met zijn sloren. Gisteravond ging de telefoon en tot mijn grote verassing hoorde ik de lieve stem van Margriet M. uit Maastricht. Als het goed is, zal ik haar op het grote Gerardusfeest ontmoeten. Ze is een bijzondere, wijze en lieve vrouw. Ooit schreef ik in Frontlijn het artikel ‘De lichtblauwe non’. Die non was Margriet. Misschien plaats ik het verhaal nog eens op de website.

Ik ga theedrinken. Mijn gebed is mijn goede gedachte over vandaag. Dat vindt God vast wel goed. Amen.

Zaterdag 11 juni:

De dag is goed geweest. Er was veel telefoonverkeer en er waren veel blije mensen. De site wordt aardig bezocht en Sybil is een fervente promotor. Ik heb het huis een beetje geordend. Mijn schrijfkamer lag bezaaid met veel te veel opgespaard materiaal, ik begon derhalve vanmiddag eindelijk te ruimen. Opruimen, schoonmaken, poetsen, het is een verademing, achteraf. Het resultaat werkt gevoelsmatig bijna uit als een biecht, maar ja, dat is toch wel iets heel anders.

Gisteren vloog een piepkleine vogel via het balkon de kamer binnen. Wat zijn die vogeltjes angstig! Hij vloog in paniek pardoes tegen het raam, viel in de sanseveria en bleef roerloos tussen de ‘tongen’ liggen. Ik heb voorzichtig gepoogd hem te redden, doch er geschiedde nerveus gefladder! Een wegglijden en opvliegen, weer tegen het raam, en weer een keer. Die haalt het zo nooit, dacht ik. Toen hij verdoofd neerlag, kon ik hem oppakken en ik legde hem op de balkontafel neer. Arm diertje. Ik gaf hem een druppel water, zijn bekje stond enigszins open, het beviel mij niet. En dan! Kleine grote open vogeloogjes, o blinkende schoonheid. Plotseling vloog hij op en weg was hij, de wijde wereld in. Wonderlijk herstel! Een incident dat je aan het denken zet. Wat komt er dan veel herinnering boven. Aan dierbaren die verongelukten, aan mensen die ten onder gingen door het noodlot, hoe dan ook. Alles herhaalt zich. Het hele leven loopt in elkaar over, in alles en alles. Het geldt voor de gehele natuur. Ons menselijk leven vormt geen uitzondering, integendeel. Maar het is goed. Want het is van God gepland. Het leven is goed en mooi. Het lijden bestaat. De vreugde bestaat. Het leven bestaat. De dood bestaat. We moeten er gewoonweg zijn voor elkaar. Dat is onze evangelische opdracht. En dit was mijn avondgebed. Laus Deo!

Dinsdag 14 juni:

Als je over Gods wegen gaat en je rijdt richting Hernen rechtsaf - richting Batenburg en Appeltern linksaf, dan kom je in een streek waarvan je als stadsmens alleen maar kunt dromen. Vandaag deed ik met mijn wandelmaatje O. het kasteel van Hernen aan, ooit gebouwd op een door ons soort mensen geliefde plek van grote schoonheid. De ouderdom van het charismatische kasteel, ergens van 1355 geloof ik, is imponerend genoeg om in hunkering naar het verleden een poos te verwijlen op het grasveld of verderop bij de bosvijver. Langs de tuin van een imaginaire barones ging de wandeling, in vervoering stonden wij en keken ingetogen naar de bloeiende rozentuin, zo goddelijk lieflijk en teder ogend, o zo teder met die roze rozen, rode rozen, witte rozen, kleine en grote rozen. Ik dacht aan Rainer Maria Rilke, de dichter die O. en ik bewonderen, de dichter die de roos ontleedde en beschreef. Hij was een groot romanticus, vind ik. Daar gingen wij onder de bomen door en langs de weilanden. De bladeren hangen reeds zwaar aan de bomen en het water van de vijver koost reeds enkele volgroene bladertakken. Vijf eendenvrouwtjes kwamen op de kant, ik had maar 1 koekje in mijn tas, nog van toen ergens een kopje thee gedronken. Gebrokkeld en wel snoepten zij het op. Twee mannetjeseenden voegden zich bij hun harempje op de kant, maar er viel niets meer te verhapstukken.

De zomer is gearriveerd, ik kan haar niet aan. Ze is te groot voor mij, te diep, te indringend. Bij elke stap die je zet op de warme aarde weet je dat al dat bloeiende, al dat schone, al dat verrukkelijke vergankelijk is. In de oprijlaan van het kasteel stonden wij stil, ik keek achterom en zag dat de wandeling achter ons lag, zoals alles achter ons ligt in het leven. Dan bedenk ik dat de toekomst niet bestaat omdat alles aan toekomst onmiddellijk verleden is, nooit komt er een heden, een nu, want het ontglipt je meteen. Al drink je de beelden, al eet je de bloemen, al verzwelg je de schoonheid van de wereld, niets houd je vast, niets is blijvend. Je hebt de herinnering, die ook vervaagt.

Maar wat is het leven mooi, zo in de tuinen van God. Hoe bevoorrecht zijn we dat we in vrede de schoonheid van alles mogen proeven. Ik wens het de hele mensheid toe. Het is een streling voor de ziel. Zo kun je je dagen aan, die niet altijd zonder zorgen zijn. Zo kun je verder, kijkend met de ogen van een kind. Dit was mijn dankbare avondgebed. Laus Deo!

Ine Verhoeven Nijmegen

(Wordt voortgezet)

© Ine Verhoeven, Nijmegen





Geplaatst op 21 juni 2015 17:54 en 1620 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Moontje  
22 jun 2015 00:40
maar men lief moederke toch wat een dagboek heb je hier neer gezet en zo triest allemaal tranen schieten me in de ogen ,, wat een verdriet heb je hier allemaal over en de uren die je daarmee bezig houden , verschrikkelijk ik leef zo intens met je mee en sta volledig achter jou dat weet je en je zal zien alles komt goed , ik ben verdrietig nu ik dit allemaal lees , dikke steunknuffel van oe keindeke ik denk aan jou wat moet dit hart zijn geweest voor jou dit allemaal neer te zetten je verdiend een gouden pluim , je doet alsmaar om goed te doen voor iedereen de ene neemt het o serieus de andere ziet het gewoon niet of wil het niet zien , en eerlijkheid duurt het langst ook al zijn er mensen die daar niet tegen kunnen jammer maar helaas dan sta je stom dat een mens er niet van kan slapen !! ik zeg nog eens chapeau ik ben zo trots op jou dat weet je dikke kussssssssxxxxx oe keindeke

IneMaartje  
22 jun 2015 02:51
Maar het is toch niet alles triest te noemen, Moontje? Het dagboek gaat over de zomer/herfst van 10 jaar geleden, toen ik dit alles heb opgetekend, je hoeft niet bedroefd te zijn, echt niet. Je hebt groot gelijk dat de een wel en de ander niet serieus bezig is, het is helaas niet anders. Veel dank voor deze serieuze reactie:
_





_
Moontje  
22 jun 2015 02:57
Neen dat niet men lief moederke , zeker zijn er mooie herinneringen bij al ook je mooie gedichten , maar ik was er een betteke triest van snap je wel e kussss oe keindeke en graag gedaan hoor xxxmen lief moederke

IneMaartje  
22 jun 2015 03:04
Moontje...
_





_
Moontje  
22 jun 2015 03:07
men lief moederke

IneMaartje  
23 jun 2015 10:17
Heb het opnieuw geopend en misschien is het nu weer goed hier met de weblog.
_





_
Moontje  
23 jun 2015 21:12
ja hoor men lief moederke is heel goed hartelijke dank ik geniet er zo van e kus

Ofsen  
24 jun 2015 11:00
Kevelaer. wij zijn er jaren geleden geweest met een vriendin die het nog een keer wilde zien. ze had kanker. 14 dagen daarna overleed ze, dus deze stad zal altijd in onze herinnering blijven. een mooi stadje met een prachtig plein bij die kerk. als ik Wolfskuil lees moet ik aan mijn pijnlijke jeugd denken. als ik Moontje lees. moet ik aan Moontje uit België denken die al jaren niet meer hier op de site is. wat een prachtig artikel IneM.
_





_
IneMaartje  
24 jun 2015 12:34
En wat een schitterende reactie van jou, René, ondanks alles wat het leven aan ongewisheid in petto heeft. Dank!

IneMaartje  
24 jun 2015 12:38
O ja Ofsen, deze Moontje komt ook uit Belgie, maar ja, er zijn er natuurlijk meer van. Hoewel deze Moontje unieker dan uniek is. Heel leuk allemaal. :grin:
_





_
Sibilla68  
24 jun 2015 19:58
Ook dit eerste deel is ontroerend om te lezen. Hopelijk valt mijn reactie nu niet weg. Het plaatje van je boek hoort er niet bij, maar het herinnert me er wel aan dat ik het weer eens ter hand moet nemen. Ga ik zeker doen. Liefs. :grin: