Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31

Het is maar wat je bezighoudt
25 oktober 2016 16:47

Waarom ik zo mopper?
26 september 2016 10:39

Mosseltjes
13 augustus 2016 17:01




Fotoboeken


Weer eens naar de landwinkel (28)
_
The day after (47)
_

Cenakelkerk en Casa Nova in Heilige Landstichting (21)
_
Ravenstein aan de Maas (39)
_

Zo'n middag mag ik niet vergeten (8)
_
Bijna niet zichtbaar en toch: de regenboog (6)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Annie-46 om 09:08
_
Annie-46 Online

Door visboertje om 09:05
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door ladyzzz1 om 09:04
_
Ladyzzz1 Online

Door jannie1944 om 09:02
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door jannie1944 om 09:00
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door elly01 om 08:59
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door greet65 om 08:56
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door hehety om 08:53
_
Hehety Online





_

Andere artikelen



Haar woord, wat was het waard?


Maar mijn vogel is betrouwbaar in haar woordjes, ze heeft ze van mensen geleerd en wijkt niet in haar mening, ze is zoals je haar ziet en niet anders. Mijn vogel met mijn mens op de achtergrond, een schilderij dat spreekt zonder iets te horen zeggen.

We hadden samen heel wat meegemaakt, mijn metgezel en ik. Onze levens waren niet bepaald over rozen gegaan. We wisten intussen wat er te koop was aan goeds en aan ongein. Maar we hadden elkaar en ook nog onze vrienden, een select groepje uitverkorenen, deels familie van ons. Rijker hoefden we ons niet te rekenen en we waren tevreden met alles wat het leven ons bood, ondanks de besognes van ooit en destijds. Er waren nog vele momenten van mooiheid voor ons weggelegd. Toen werd hij ziek, mijn metgezel, en we werden beiden hardhandig beproefd met de harde feiten. Het was erop of eronder. De tijd zou het leren en de artsen deden hun best te redden wat er te redden viel.


Het was een tijd van ongekende beproevingen en we stelden ons zo goed mogelijk in op wat er allemaal gebeurde, we hadden geen keus, we moesten door, allebei. Mijn metgezel leed onmogelijk veel en ervoer het leven op zijn slechtst. En als we hadden gedacht dat de vrienden ons zouden steunen, kwamen we bedrogen uit. Ze waren begaan, dat wel, maar het was meer met de schrik die erin zat bij zichzelf.

Tot onze verbazing kwam een aantal op ziekenbezoek met de vreemdste theorieën op zak. We hebben onze mensen in hun verscheidenheid opnieuw leren kennen. De een was zacht en emotioneel. De ander was hard en onverschillig. Één koppel was beroepsmatig meegaand. Een ander koppel was onmogelijk betweterig. Iemand werd boos omdat ik hem berispte vanwege de sombere verhalen van ziekte en angst die hij over zichzelf bij de zieke oplepelde en verdween beledigd van het vriendentoneel. Weer anderen waren bescheiden en bleven kort, toch lang genoeg voor de zieke zelf. De een manoeuvreerde, de ander niet. Het is natuurlijk moeilijk een zieke mens op de juiste manier te benaderen. Daarom opteer ik persoonlijk voor bescheidenheid bij het ziekenbezoek. Dan kun je geen fouten maken, de zieke niet vermoeien of ergeren, want dat gebeurde vanzelfsprekend ook wel eens. Maar goed: het hele busgezelschap verscheen ten tonele bij de zieke in het ziekenhuis. Ik bedoel er de vele karakters mee, van lolbroek tot zeurpiet en wat nog meer ertussenin.

Wat ondenkbaar leek, gebeurde. Er kwam heisa. Bij alle verdriet en spanning en onzekerheid rond de zieke mens, wilden enkele bezoekers zich opdringen, eisten het telefoonnummer op en kwamen hele dagen op bezoek. De zieke was uitgeput. Ik zette me in ter bescherming. Het viel fout. Wat dacht ik wel? Bij alle lijden en zorg verscheen ook nog de boosheid op het dramatische toneel. Er werd gebrouilleerd. Je kunt niet samen verder in onbegrip en geruzie rond een zieke mens, die duidelijk aangaf wat hij wel en niet wilde, maar met wie niemand begripvol rekening hield.

Toen kwam de engel van de vrede met haar man persoonlijk bij me op bezoek. Ze wilde álles weten, ik mocht en kón haar álles zeggen, álles vertellen. Je kon, zo zei ze, een moord met haar doen. Alles wat gezegd werd, was veilig bij haar. Echt waar!

Ik héb haar alles gezegd. Híj hoorde het ook. Ik was zo transparant als ik maar zijn kon en overlegde zelfs de brieven die intussen met de situatie waren gemoeid. Ik vertrouwde haar op haar woord, zag haar inderdaad als een engel, zo lief als ze was in mijn beleving. Ze gingen verzadigd van de vergaarde kennis naar huis. We zouden elkaar spoedig weerzien: Kom maar gauw naar ons zodra het goed gaat met de zieke!

Ze vertelde alles verder. Dat mocht ze ook gerust doen van mij. Maar er werd niet bij de feiten gebleven. Er werd geoordeeld en veroordeeld. Toen viel er een stilzwijgen. Op ons telefoontje werd nerveus gereageerd, op onze post helemaal niet. Dat hoorde niet bij haar en sprak boekdelen.

Ik had haar vertrouwd op haar woord. Vermoedelijk heeft ze de waarheid niet aangekund. Of de andere partij heeft tranen geplengd. Daar was ze altijd al gevoelig voor. Hoe het ook zij, ze is en blijft voor mij die ene, bijzondere engel. Ik mis haar wel. Feit blijft dat een mens, als het goed is, zichzelf kan vertrouwen en verder van niemand iets te verwachten heeft. Mensen hebben hun zwakke momenten, jij en ik, wij allemaal en zij ook. Als je wilt, is alles te begrijpen. Toch doet het zeer. Haar woord, wat was het waard?

© I.V. 31 mei 2010





Geplaatst op 05 augustus 2014 08:35 en 824 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Ofsen  
05 aug 2014 13:22
vele keren, dat wat je beschrijft, zelf meegemaakt. dus houden we ons tegenwoordig helemaal in. goed levensartikel Ine.

IneMaartje  
05 aug 2014 17:36
Dank je René. Ben blij met je reactie. Ook omdat het toch heikel blijft zoiets te publiceren. Maar dat begrijp je vast wel.
_