Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
In het land waar mensen wonen
Memorabilia & Feitelijkheden in Proza
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


'n Klokske tikt zijn tikken luid zolang 'n klokske tikken kan. 'n Schrijverke schrijft zijn woorden op zolang 'n schrijverke schrijven kan.



Mijn Profiel

IneMaartje
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Koffiedrinken uit een glas
13 maart 2018 17:45

Paradiso
17 november 2016 07:12

Toen was ik nog een kind
15 november 2016 15:31

Het is maar wat je bezighoudt
25 oktober 2016 16:47

Waarom ik zo mopper?
26 september 2016 10:39




Fotoboeken


Naar De Grebbeberg 2013 (44)
_
Heerlijk land van Hernen - 3 HONDJE, KOETJES, STIERTJES EN MAN MET MUTS (23)
_

The day after (47)
_
Zomeravondvreugde (11)
_

De tuin in (22)
_
Attributen van kunst en kitsch (25)
_






Weblog Vrienden


Boddeke
Van: boddevin

Mijmeringen
Van: Ofsen

Natuur
Van: jeanneke1

Sibilla atalanta
Van: sibilla68

Zoek de zon op
Van: mariekevannimwegen

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Websitestory
Van: Koffiekaatje

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten

Jesse come home
09 januari 2016 22:23
_
Hoi lieve Ine, wat schetst mijn verbazing... zag ik net bij Paul de stoute leeuw een talentvolle jongen uit Vught, genaamd Flemming, met een prachtig lied "Digital Age"..erop gegoocheld en de naam: Viguurs deed me eens goed naar hem kijken, hij zou toch niet een zoon van A en A zijn? En jahoor! Wat lijkt hij veel op jou! Sinds kort ben ik "ook digitaal bezig", ik heb mijn geëmailleerd adres bij de video "Digital Age" gezet op dit blog, mocht je het leuk vinden om bij te kletsen, groetjes en veel liefs, Jessica in Utrecht.

Jeanneke 1
27 maart 2015 22:59
_
Ine al vast van harte gefeliciteerd en een mooie dag gewenst, lieve groet Jeanne

Moni
16 november 2013 14:18
_
Ben ik nu lid ? ik hoop het nou ik hoor het wel van jou kussie liefs




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door lou45 om 10:33
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door lou45 om 10:32
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door lou45 om 10:31
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Jonna om 10:31
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door Jonna om 10:30
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door lou45 om 10:30
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door Jonna om 10:30
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door Jonna om 10:29
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld





_

Andere artikelen



Soms als de zon schijnt

Soms als de zon schijnt, verlang ik naar de verte, wil ik verder reiken dan mijn omgeving, wil ik wegdromen in een weids, ver land, zoals destijds vaak het geval was als ik in Zweden mocht zijn. Een pennenvrucht van mij uit de jaren '90 is het volgende proza, geen dromerij maar echte beelden die aan me voorbijkwamen en die ik heb vastgelegd; ik plaats het hier, geniet ervan.


Brughuisje


Ter linkerzijde bij de muur, waar

de witte wilde rozen bloeien,

heb ik de dood ontmoet; hij deed

een middagwandeling in het late

mensenlijf, dat stram en gammel

voortbewoog; ik zag hem aan in

ogen rood omrand; ik zag hem gaan,

nog net met lichaam aangekleed.


Zij waren samen in de schaduw

neergestreken, twee vrouwen oud

en door van alles aangetast - zij

wisten niet? Zij dronken koffie

met hun laatste bibberhanden en

de ene roerde deftig welgemoed - zij

kon dat nog - de andere hapte teer

in koek met krenten en glazuur en

keek vervolgens wazig voor zich uit.

Zag zij de zomer om zich heen zo

volop levend, zo vol met groen,

met bloemen, vogels klein? Zag zij

de blauwe hemel hoog doorheen de

appelbomentakken, zag zij? Ze keek.


Ter rechterzijde bij de heg, hoge

liguster, daar zaten protestanten

in het zwart, zeven lutheranen van

weleer, maar in het nu; zij hadden

haar begraven en aten in de schaduw

gezamenlijk het brood en dronken

mineraal; zij eerden God en baden

hun gebeden en niemand lachte op dat

heilige moment, nee geen, want ergens

lag ook nog de dood begraven en zij

hadden God gesmeekt met neergeslagen

ogen - zojuist: Erbarm u over ons.


Daartussenin, daar speelden kleine

kinderen; zij ringden, wipten en zij

gleden van de baan; zij schreeuwden,

zongen, riepen, lachten, huilden en

hun ouders liepen zorgelijk af en aan.

En alles groeide en bewoog en vocht

te leven, en ook de dood aanwezig

voerde strijd, en overwon: Zij daar,

dat oudje in de rolstoel wordt de mijne.

Zo broos verwachtte zij toch lang al

eeuwig levenslang? De zon sprong hitsig

tegen muur en op liguster - beloofde

leven voor de dag: Wees maar niet bang.


En het bladgroen van de bomen omlijst

de beelden die zijn, en zijn geweest.

Binnen, in het brughuisje, vertellen foto’s

aan de muren van ooit, en helemaal niets

over wie zo vriendelijk nooit meer zijn.

In de verhuisdoos ligt moeder, mooi,

dood, bijna vergeten, stil te vergaan.


© Ine Verhoeven. Brughuisje - Brostugan, Zweden, juli 1998.





Geplaatst op 20 maart 2014 21:17 en 1248 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Mariekevannim...  
20 mrt 2014 21:35
Geweldig mooi, dit woordspel met lieve zachte gevoelens in gepeins.
Heerlijk, dat droomgevoel met herinneringen over leven en dood.
Zo komt alles weer goed.
grtjs Marieke

IneMaartje  
20 mrt 2014 21:46
Dank je wel Marieke. Fijn dat je ervan hebt genoten.
_





_
Gribou---Greet  
21 mrt 2014 00:10
Heel mooi !!

groetjes Greet

Ladybird50  
21 mrt 2014 00:31
Hallo Ine.

Heel mooi dit.
Leven en dood zijn soms dicht bij elkaar.

Liefs Els.
_





_
AnneliesGld  
21 mrt 2014 10:23
mooi
en gevoelig

Ofsen  
21 mrt 2014 11:45
wat een mooie golvende beweging van woorden en intensiteit.
_





_
Sibilla68  
21 mrt 2014 11:52
Het blijft een prachtige tekst Ine, de beelden tekenen het leven in al haar facetten. Mooi om dit hier weer te lezen. Dank je wel.

Hehety  
21 mrt 2014 12:21
Leven, dood en vergetelheid. Het komt ooit allemaal tezamen. Heel volg gevoel en zelfs getrachte, ingetogen emotie onder woorden gebracht. Erg mooi gedaan.
_





_
Minhamientje.1  
21 mrt 2014 17:13
Heel mooi proza Ine, over de vergankelijkheid van alle zaken en mensen. Erg mooi geschreven! De dood verweven met het leven. Knap geschreven!